heder
hurtownia sportowa Gniezno
heder
heder
heder heder
Znajdź produkt wyszukując producenta:
sklep@hurtowniasportowa.gniezno.pl
kom. +48 602 289 560
tel. (0-61) 428 25 48
fax. (0-61) 428 25 48
zumi
  
Jesteś tutaj: Strona główna » Tenis ziemny » Poradnik Tenisisty » Poradnik tenisisty : jak dobrać rakietę?

Poradnik tenisisty : jak dobrać rakietę?


Model:

I. GRUBOŚĆ RĄCZKI


Grubość rączki jest sprawą bardzo istotną. Rączka zbyt gruba sprawia kłopot z mocnym, pewnym trzymaniem rakiety w momencie odbicia. Zbyt cienka grozi przekręcaniem rakiety w dłoni w chwili gdy nie trafia się w piłkę środkiem naciągu. Gra rakietą ze źle dobraną rączką wymaga zwiększonego wysiłku mięśni ręki. Długotrwałe używanie rakiety z chwytem, który jest zbyt mały lub zbyt duży może przyczynić się do problemów zdrowotnych z łokciem. Jeśli nie jesteś pewien rozmiaru swojego chwytu, poniżej przedstawiamy dwa proste sposoby na jego pomiar: Trzymając rakietę chwytem "wschodnim" (eastern) do forhendu sprawdzamy czy palec wskazujący drugiej dłoni mieści się w przerwie między opuszką palca serdecznego, a nasadą kciuka. Gdy mieści się znaczy, że grubość chwytu jest odpowiednia. Jeśli jednak nie ma wystarczająco miejsca dla palca wskazującego, grubość rączki jest zbyt mała. Jeżeli po sprawdzeniu palcem wskazującym miejsca jest zbyt dużo, chwyt jest za duży. Jeżeli nie posiadamy rączki rakiety możemy zmierzyć rozmiar naszego chwytu używając miarki. W tym celu należy do otwartej dłoni z wyprostowanymi i złączonymi palcami, przyłożyć miarkę w środku palca serdecznego i oprzeć jej podstawę na drugiej linii poprzecznej na dłoni. Następnie należy odczytać wartość zmierzoną do czubka palca serdecznego. Pomiaru najlepiej dokonać od razu calówką, albo też centymetry przeliczyć na cale. Najlepszy jest chwyt idealnie pasujący do wykonanego pomiaru. Należy mieć na uwadze, że łatwiej jest zwiększyć rozmiar rączki w większości obecnych rakiet niż go zmniejszyć. Jeżeli Twoje pomiary chwytu mieszczą się pomiędzy rozmiarami rączek, wybierz mniejszą rączkę i dodaj owijkę. Typowa owijka zwiększa grubość rączki o 1/16 cala.

II.WIELKOŚĆ GŁÓWKI



Siła uderzenia jest bezpośrednio związana z rozmiarem główki - większa główka dostarcza większej siły niż mniejsza przy pozostałych parametrach rakiety takich samych. Większa głowa oferuje większe pole czystego trafienia oraz większy 'sweetspot'. Obecnie rakiety oferowane na rynku posiadają główki o powierzchni w zakresie od 85 to 135 centymetrów kwadratowych. Najpopularniejsze to główki o powierzchni 95-110cm². Rakiety z tymi główkami oferują kompromis pomiędzy siłą, a kontrolą. Ogólnie mówiąc rakiety z mniejszymi główkami są wybierane przez zawodników o doskonałych umiejętnościach technicznych poszukujących więcej kontroli podczas gdy rakiety z większymi główkami przeznaczone są dla początkujących jak i średnio zaawansowanych graczy szukających większej siły i większego pola centrycznego odbicia (sweetspot).

III.DŁUGOŚĆ RAKIETY



Rakiety seniorskie dostępne są w długościach od 27-29 cali, jest to regulaminowy zakres długości dopuszczający do gry turniejach zawodowych. Standardowa długość rakiety to 27 cali. Dłuższe rakiety zapewniają większy zasięg podczas gry, zwiększony efekt uderzenia (inny rozkład siły ciężkości) podczas serwisu i nieznacznie więcej siły niż standardowe rakiety, przy wszystkich innych parametrach identycznych. Dla większości zawodników przestawienie się z rakiety o standardowej długości na rakietę dłuższą o 1/2 - 1 cala nie stanowi większego problemu. Większość (ale nie wszystkie) dłuższych rakiet jest lżejsza niż ich odpowiedniki o standardowej długości, tak aby utrzymać ich manewrowość. Po prostu zwiększanie długości 27 calowej rakiety bez redukcji jej wagi zmieniłoby rakietę w bezużyteczną.

IV.WAGA I BALANS



Dwa bardzo ważne parametry wpływające na czucie rakiety kiedy ją trzymamy oraz kiedy wykonujemy zamach na korcie. Parę podstawowych pojęć - cięższa rakieta generuje wiecej siły, jest bardziej stabilna oraz przekazuje mniej drgań niż lżejsza rakieta (wszystkie pozostałe parametry takie same). Lżejsza rakieta jest bardziej manewrowalna i dlatego zawodnik jest w stanie wykonać szybszy zamach. W tym miejscu można zadać sobie pytanie jeśli powyższe stwierdzenia są prawdziwe to czy lżejszą rakietą, wykonując szybszy zamach możemy wygenerować taką samą siłę jak cięższą przy wolniejszym zamachu ? Temat ten był szeroko opisywany do czasu gdy Wilson wprowadził na rynek serię rakiet Hammer w 1990. Do tego czasu, średnia waga rakiet wynosiła średnio 340-370 gram i miały balans na rączkę (head light). Technologia Wilson Hammer zredukowała całkowitą wagę rakiet do 283-311 gram, jednocześnie przenosząc ciężar w kierunku główki rakiety co spowodowało zmianę balansu na główkę (head-heavy). Ideą była poprawa manewrowności bez straty siły poprzez utrzymanie wagi w obszarze uderzenia piłki. Od tego czasu waga rakiet oferowanych na rynku stopniowo spada i obecnie może wynosić poniżej 280 gram. Tylko czy lekka rakieta jest lepsza ? - niekoniecznie. Pojawia się tu więc szereg kolejnych pytań: Jaka waga rakiety jest najlepsza dla mnie ? Co z balansem rakiety ? Czy balans na rączkę (head-light), czy na główkę (head-heavy), czy równy (even) jest najlepszy ? Aby odpowiedzieć na to pytanie potrzebujemy punktu odniesienia. Jaką wagę ma obecna Twoja rakieta ? Czy ma balans na rączkę czy główkę ? Jak duży ? Jeżeli nie wiesz możesz do nas napisać na adres email - vip4441@wp.pl

V.SZTYWNOŚĆ RAMY RAKIETY



Stopień odchylenia ramy rakiety podczas uderzenia piłki wpływa na potencjał siły tego uderzenia. Sztywniejsza rama wygina się mniej dlatego traci mniej energii przekazanej od piłki. Bardziej elastyczna rakieta wygina się bardziej co powoduje większą stratę energii piłki. Powszechnie panującym mitem wśród graczy jest to iż elastyczna rama, która wygina się bardziej podczas uderzenia, wracając z powrotem przekazuje więcej siły piłce z powodu efektu katapulty. Piłka pozostaje na strunach przez około 3-5 millisekund, o dużo krócej niż zajmuje "wygiętej" ramie powrót do pierwotnej pozycji. W konsekwencji rama rakiety nie oddaje energii piłce tylko ją absorbuje - więcej lub mniej w zależności od jej sztywności. Sztywniejsze rakiety nie odkształcają się tak bardzo podczas uderzenia co powoduje, że tracą mniej energii niż elastyczne rakiety. Sztywność ramy nie tylko ma wpływ na siłę uderzenia. Wchodzi tu w grę także kontrola oraz komfort gry. Ogólnie mówiąc rakiety, które oferują większą siłę dają mniejszą kontrolę. Jednakże jest to mocno uzależnione od typu i zdolności gracza. Zaawansowani zawodnicy mogą preferować elastyczną rakietę ponieważ np. dysponują szybkim zamachem i potrafią grać z dużą siłą. Sztywna rakieta mogłaby generować zbyt mocne uderzenia dla tego typu graczy co powodowałoby granie zbyt długich piłek lądujących poza kortem. Początkujący lub średniozaawansowani gracze mogą chcieć używać sztywnej rakiety, która nie wygina się mocno podczas uderzenia dostarczając lepszej kontroli. Pewne jest to że sztywniejsze rakiety są generalnie mniej komfortowe niż elastyczne. Bardzo sztywne ramy przenoszą po uderzeniu więcej drgań na nadgarstek, łokieć i ramię niż średnio sztywne. Komfort gry rakietą jest bardzo trudny do zmierzenia - każdy gracz ma inną percepcję czucia komfortu. Jednakże ogólnie mówiąc zawodnicy z problemami zdrowotnymi ręki, ramienia powinni używać ram elastycznych i średnio-elastycznych i raczej unikać sztywnych i bardzo sztywnych. Mniej znany efekt sztywności ramy ma związej z rotacją, która może być generowana. Zasada jest taka, że sztywniejsze rakiety dostarczają mniejszej rotacji niż elastyczniejsze ponieważ piłka opuszcza ich struny dużo szybciej.

VI.UKŁAD NACIĄGU W RAKIECIE



Często pomijany przez wielu rekreacyjnych graczy, układ naciągu (gęstość strun) ma wpływ na wiele aspektów związanych z czuciem jak i ogólnymi osiągami rakiety. Kiedy mówimy o gęstości naciągu rakiety używamy dwóch pojęć: otwarty (mniej strun) oraz zwarty lub zamknięty (więcej strun). Otwarty układ naciągu (większe odległości pomiędzy strunami) będzie bardziej podatny na odkształcenia przy uderzeniu niż zwarty układ, który powoduje większe odbicie piłki. W podobnych rakietach naciągniętych taką samą siłą, otwarty układ strun nie będzie wydawał się tak mocno naciągnięty jak układ zwarty. Otwarty układ pozwala także na większą rotację ponieważ piłka może bardziej umieścić się pomiędzy strunami z powodu większych odstępów pomiędzy nimi. Zawodnicy grający rotacyjnie powinni używać rakiet bardziej otwartym układem strun. Ceną, którą ponosimy jest zmniejszona wytrzymałość naciągu. Otwarty wzór strun pozwala na łatwe ich przesuwanie co zwiększa tarcie i osłabia naciąg powodując pęknięcie. Zwięzły układ naciągu nie będzie odkształcał się tak bardzo podczas kontaktu z piłką co zmniejsza energię jej odbicia. Ciaśniej ułożone struny dają mniejsze przestrzenie pomiędzy nimi co powoduje mniejszą rotację, ale dłuższą żywotność w porównaniu do rakiety z bardziej otwartym układem strun. Zawodnicy, którzy nie uderzają z dużą rotacją i szukają większej kontroli preferują rakiety z bardziej zwięzłym (gęściejszym) układem strun, tak samo jak grający mocno i rotacyjnie szukający zwiększonej wytrzymałości naciągu.

  Serwisy WWW